Για 2η χρονιά στο Θέατρο 104 – Σε συμπαραγωγή με τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση
«...αυτός ο κόσμος χτίστηκε στο αίμα -
αλλά τώρα μπορεί να αγοράσει το αίμα πίσω
και να το πουλήσει ξανά...»
[ απόσπασμα από το έργο]
Μετά τον επιτυχημένο πρώτο κύκλο παραστάσεων και τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα εξωστρέφειας Systέma του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, η «Νοχαβελάνδη» επιστρέφει για 2η χρονιά στο Θέατρο 104, σε συμπαραγωγή με τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση. Παράλληλα, ενταγμένη στη διεθνή πλατφόρμα Prospero (με συγχρηματοδότηση από το πρόγραμμα Creative Europe της Ε.Ε.), της δίνεται η ευκαιρία να ταξιδέψει στην Ευρώπη, ξεκινώντας με μια πρώτη συνάντηση αντιπροσώπων των διεθνών θεάτρων στο Δουβλίνο αρχές Οκτωβρίου.
Λίγα λόγια για την παράσταση
Σ' ένα ράντσο εκτροφής βισόνων στη Ντακότα, μια οικογένεια επιχειρεί να εμπορευτεί το παρελθόν της – αλλά μια ινδιάνικη κατάρα, τους ανατρέπει τα σχέδια. Μια φαντασιακή εκδοχή της Άγριας Δύσης, όπου οι γενοκτονίες γίνονται αξιοθέατα και τα τραύματα του παρελθόντος εμπορεύσιμα αφηγήματα.
Η Νοχαβελάνδη, σε πρωτότυπο κείμενο του Γιάννη Αποσκίτη και σκηνοθεσία του Γιώργου Βουρδαμή, είναι μια μαύρη φάρσα για την αποικιοκρατική κληρονομιά, την απληστία και τη μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου που καταναλώνει τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό. Χρησιμοποιώντας τη θεματική και αισθητική των γουέστερν και τον αφανισμό των φυλών της αμερικανικής ηπείρου ως ιστορικό γεγονός και παγκόσμιο αφήγημα, οι δημιουργοί σκαρώνουν μια πολιτική σάτιρα για την ανθρωπότητα και την αδηφάγα φύση της – μια παραβολή για τα πολλαπλά Ελ Ντοράντο* των τελευταίων αιώνων.
Τρεις ηθοποιοί και μία χορεύτρια παρασύρονται στη δίνη ενός ματαιόδοξου λούνα παρκ, όπου μία πρώην πορνοστάρ, ένας κινέζος επενδυτής, ένας χρεοκοπημένος τζογαδόρος και μία Ελληνίδα οικονόμος συντονίζονται σε ξέφρενους καουμπόικους ρυθμούς, μέσα στις στάχτες του αμερικανικού ονείρου.
Τί απομένει να κατακτήσουμε όταν έχουμε κατακτήσει τα πάντα;
* Ελ Ντοράντο (ισπανικά, «ο χρυσός») : φανταστική πόλη στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αμερικής, η οποία θρυλούνταν ανάμεσα στους Ισπανούς κονκισταδόρες ότι διέθετε άπλετο χρυσό και αμύθητα πλούτη
