Το «Θαύμα» (Miracolo) του Giuseppe Massa επιστρέφει εκεί όπου ξεκίνησε η διαδρομή του στην Ελλάδα: στο Θέατρο Τέχνης της οδού Φρυνίχου 14.
Ήταν Οκτώβριος του 2019, όταν το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα, στα ιταλικά, από τον ίδιο τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Giuseppe Massa, στο Θέατρο Τέχνης της Φρυνίχου, στο πλαίσιο του Italian Focus 2019. Εκεί έγινε και η πρώτη συνάντηση της Νικολέτας Φιλόσογλου με το έργο.
Επτά χρόνια αργότερα, το Miracolo παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από ελληνική παραγωγή, σε συμπαραγωγή της Ν.Β. ΑΜΚΕ και του ΔΗΠΕΘΕ Βέροιας, σε μετάφραση της Βιολέτας Ζεύκη και σκηνοθεσία – δραματουργική επεξεργασία της Νικολέτας Φιλόσογλου.
Μετά την πρεμιέρα της παράστασης στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο των Μερκουρείων, και την αθηναϊκή της παρουσίαση στη STOA Culture, τον νέο χώρο με τον οποίο συνεργάζεται το Θέατρο Τέχνης κατά τη θερινή περίοδο, «Το Θαύμα» επιστρέφει τώρα στη Φρυνίχου: στον ίδιο χώρο όπου, πριν από επτά χρόνια, ανέβηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα στη γλώσσα στην οποία γράφτηκε.
Η Φρυνίχου είναι ένας ακόμη σταθμός στο ταξίδι του «Θαύματος». Ένα ταξίδι που συνεχίζεται, με επόμενους σταθμούς σε πόλεις της Ελλάδας.
Με όχημα το μαύρο χιούμορ και τη σάτιρα ο Ιταλός συγγραφέας Giuseppe Massa παρουσιάζει μια βαθιά ανθρώπινη, πολιτική, αλληγορία για τη μνήμη, την απώλεια και την απουσία της καλοσύνης. «Το Θαύμα» του, γραμμένο σε μια εποχή διαρκών μετακινήσεων όπου η κάθε κοινωνία αντιμετωπίζει τον μετανάστη υποτιμητικά, ο συγγραφέας μάς καλεί να αναζητήσουμε εκ νέου το μοναδικό θαύμα που εξακολουθεί να έχει σημασία -την ανθρώπινη καλοσύνη. Πρόσφυγας, εκτοπισμένος, με τη θέληση του ή από εξαναγκασμό, ο νεκρός , που ξέβρασε η θάλασσα, βρίσκεται στο επίκεντρο του έργου και των δύο «ηρώων» του. Δύο νεκροθάφτες, καλούνται να συμφωνήσουν στον «καταλληλότερο» τρόπο να απαλλαγούν από το νεκρό σώμα του ναυαγού. Μέσα από τις σκέψεις, τις πράξεις και τις επιλογές τους, αλλά και από την μεταξύ τους υποκριτική σχέση, αναδύονται έννοιες όπως η ενσυναίσθηση, η αλληλεγγύη, η ανθρωπιά, απέναντι στην αποξένωση και τη σκληρότητα.
Η σκηνοθέτης Νικολέτα Φιλόσογλου που υπογράφει και τη δραματουργική επεξεργασία, μέσα από αλλεπάλληλα κωμικοτραγικά γεγονότα αναδεικνύει όλες τις αποχρώσεις του έργου μένοντας πιστή στο σουρεαλιστικό, γκροτέσκο ύφος του. Πλαισιωμένη από μια ομάδα ταλαντούχων καλλιτεχνών και έχοντας το εξαιρετικό δίδυμο των Θανάση Δήμου και Παναγιώτη Παναγόπουλου επί σκηνής, μέσα σε ένα καταιγισμό από διαρκείς παράλογες αντιθέσεις, παραδίδει μια γλυκόπικρη παράσταση.
Η υπόθεση περιστρέφεται γύρω από δύο αδέλφια νεκροθάφτες, οι οποίοι καλούνται να τελέσουν την ταφή ενός νεκρού μετανάστη. Όμως, στο νεκροταφείο έχουν απομείνει μόλις δύο κενές θέσεις, τις οποίες επιθυμούν να κρατήσουν για τους ίδιους. Βρίσκονται σε ένα αδιέξοδο που τους οδηγεί σε μια σειρά από παράλογες λύσεις και παράδοξες καταστάσεις. Πώς, λοιπόν, θα απαλλαγούν από το πτώμα; Θα χρειαστεί ένα θαύμα.
