Η παράσταση βασίζεται στο μυθιστόρημα Η φάρσα (1982) της Έρσης Σωτηροπούλου, ένα από τα πρώτα δείγματα μεταμοντέρνας γραφής στην ελληνική πεζογραφία, που μεταφέρεται για πρώτη φορά στη σκηνή. Δύο φίλες, η Ρένα και η Τίτι, ξεκινούν τον μαραθώνιο της φάρσας, θέτουν την υπόλοιπη ζωή τους σε παύση και από ένα αθηναϊκό εργένικο διαμέρισμα τηλεφωνούν μόνο σε άνδρες, φορείς υποτιθέμενου κύρους. Αντιδρούν στον κοινωνικό συντηρητισμό και προσπαθούν, μέσα από τα προσωπεία που κατασκευάζουν, να διαχειριστούν την κοινή τους ιστορία, το πένθος και τις αγωνίες τους, την πολυπλοκότητα της ζωής και μιας ταυτότητας σε κρίση.
Οι προσωπικότητές τους διαπλέκονται χωρίς να είναι καθαρό το πού ξεκινά η μία και πού τελειώνει η άλλη, ενώ παράλληλα η αφήγηση (αυτο)υπονομεύεται, λοξοδρομεί, εκτυλίσσεται αψηφώντας τη λογική και τη γραμμικότητά της, χωρίς να είναι σαφές το τι συμβαίνει στ’ αλήθεια και τι στη φαντασία.
Μια παράσταση δωματίου για δύο γυναίκες που μεταμορφώνονται συνεχώς σε αναρίθμητες άλλες και γκρεμίζουν τις αξίες και τα σύμβολα της (μικρο)αστικής ευπρέπειας και ηθικής. Κατοικούν προσωρινά άλλες φωνές και ταυτότητες, παραμερίζοντας αλλά και διευρύνοντας τη δική τους, ώστε να συνυπάρξουν με τον έξω κόσμο και τις αντιφάσεις του διατηρώντας την αμφίρροπη διάθεσή τους ανάμεσα στην επιθετικότητα και την επιθυμία. Μια ανατρεπτική ακροβασία ανάμεσα στο κωμικό και το μελαγχολικό.
«Μια φάρσα πετυχαίνει μόνο όταν μπάζει τον άλλο σ’ ένα διαφορετικό κόσμο παράλληλο με τον δικό του αλλά διαμετρικά αντίθετο.»
Σχετικά με το βιβλίο
Νάνος Βαλαωρίτης: «Η “Φάρσα” είναι το Μανιφέστο της επαναστατημένης γυναίκας – επαναστατημένη στο μέτρο που ο άντρας είναι ακόμα ο απόλυτος άρχων που κρατάει τα ηνία, αφού δεν έχει εκλείψει η βασιλεία του ούτε στους ουρανούς ούτε επί της γης… Η επαναστατική πράξη συνίσταται στην υπονόμευση αυτής της δύναμης με τη γελοιοποίησή της, την καταβαράθρωσή της με το γέλιο».
BIOΓΡΑΦΙΚΟ
Ασπασία-Μαρία Αλεξίου
Εργάζεται στις παραστατικές τέχνες ως δραματουργός, σκηνοθέτρια και ερμηνεύτρια. Το 2025 ίδρυσε τη MERLIN MERLIN MERLIN Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με στόχο την ανάδειξη σημαντικών κειμένων της πεζογραφίας και του θεάτρου και την αναζήτηση του γυναικείου βλέμματος σε παλιές και νέες αφηγήσεις.
Σκηνοθέτησε τη Διαθήκη του καθηγητή, μια παράσταση που βασίστηκε στο ομώνυμο διήγημα του Δημήτρη Χατζή από το Τέλος της μικρής μας πόλης και πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος 2026 του θεσμού του Υπουργείου Πολιτισμού «Όλη η Ελλάδα ένας πολιτισμός» και τον βιωματικό περίπατο Διαδρομές στις ρίζες #3 στον Συνοικισμό της Ελευσίνας (2019, Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ελευσίνας). Συνσκηνοθέτησε μαζί με τον Βασίλη Βηλαρά το Θωρηκτό, παράσταση βασισμένη σε ένα επεισόδιο από το μυθιστόρημα Μεθυσμένη πολιτεία του Σωτήρη Πατατζή (2017) και μαζί με τον Βασίλη Βηλαρά και τη Μαρία Θρασυβουλίδη την παράσταση Εθνικαί εορταί, μια σύνθεση λογοτεχνικών αποσπασμάτων και μαρτυριών για την Κατοχή, τον Εμφύλιο Πόλεμο και τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια (2016).
Ως δραματουργός έχει συνεργαστεί με τις/τους χορογράφους: Ιουλία Ζαχαράκη, Ηρώ Κόντη, Κώστα Τσιούκα, Βασιάνα Σκοπετέα, Νικόλα Χατζηβασιλειάδη, και με τους/τις σκηνοθέτες/τριες: Δημήτρη Χαραλαμπόπουλο, Γιώργο Παύλου, Κατερίνα Κλειτσιώτη, Mario Banushi, Αργύρη Ξάφη, Ελένη Παργινού, Νατάσα Παπανδρέου, Ευριπίδη Λασκαρίδη.
Ως ερμηνεύτρια έχει δουλέψει με τον Κώστα Τσιούκα και τους σκηνοθέτες/τριες: Διονύση Καβαλλιεράτο, Θοδωρή Γκόνη, Χάρη Φραγκούλη, Χρήστο Στέργιογλου, Αργυρώ Χιώτη, Στέφανο Ντρέκο, Μαγδαληνή Σαββίδου. Ακόμα, δούλεψε εκτεταμένα ως βοηθός σκηνοθεσίας και βοηθός χορογράφου.
Εργάστηκε ως δραματολόγος στο Εθνικό Θέατρο και αυτή την περίοδο είναι συντονίστρια και συνεργάτρια περιεχομένου στο διαδικτυακό Ραδιόφωνό του.
