Στις 19 Μαρτίου 1932, το Εθνικό Θέατρο άνοιξε επίσημα τις πόρτες του στο κοινό, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή για τη θεατρική ζωή της Ελλάδας.
Οι πρώτες παραγωγές ήταν ο “Αγαμέμνων” του Αισχύλου και το “Θείον Όνειρον” του Γρηγορίου Ξενόπουλου, ένας συνδυασμός που είχε ισχυρό συμβολισμό: από τη μία πλευρά η αρχαία ελληνική τραγωδία, από την άλλη η νεοελληνική δραματουργία.
Με αυτόν τον τρόπο, το Εθνικό Θέατρο δήλωνε από την πρώτη στιγμή τον διπλό του προσανατολισμό: την αναβίωση και μελέτη της κλασικής κληρονομιάς, αλλά και την υποστήριξη του σύγχρονου ελληνικού έργου. Το ιστορικό κτίριο της οδού Αγίου Κωνσταντίνου, έργο του Ερνστ Τσίλλερ, έγινε σταδιακά ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα θεατρικά τοπόσημα της Αθήνας.
Δείτε από το Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου φωτογραφίες από πρόβα της πρώτης παράστασης, καθώς και σπάνιο αρχειακό υλικό.
Αγαμέμνων – Θείος Όνειρος (1932)
