17/01/1904 Το έργο του Άντον Τσέχωφ «Ο Βυσσινόκηπος» κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας
Η μεγάλη διαφωνία (Κωμωδία ή Τραγωδία;)
Αυτή η πρεμιέρα γέννησε μια από τις πιο διάσημες διαμάχες στην ιστορία της σκηνοθεσίας:
- Η άποψη του Τσέχοφ: Ο ίδιος επέμενε ότι έγραψε μια «κωμωδία, σχεδόν φάρσα». Ήθελε το έργο να έχει γρήγορο ρυθμό και ελαφρότητα.
- Η άποψη του Στανισλάφσκι: Ο σκηνοθέτης Κονσταντίν Στανισλάφσκι το είδε ως ένα βαθύ δράμα για τον χαμένο παράδεισο της αριστοκρατίας και το σκηνοθέτησε με αργούς ρυθμούς και μελαγχολική ατμόσφαιρα.
- Το αποτέλεσμα: Ο Τσέχοφ, που ήταν ήδη πολύ άρρωστος, έφυγε από την πρεμιέρα δυσαρεστημένος, λέγοντας ότι ο Στανισλάφσκι «κατέστρεψε» το έργο του μετατρέποντάς το σε κλάμα.
Η ημέρα των γενεθλίων του
Η 17η Ιανουαρίου δεν επιλέχθηκε τυχαία. Ήταν η ημέρα των ονομαστικών εορτών και των γενεθλίων του Τσέχοφ (έκλεινε τα 44). Το θέατρο οργάνωσε μια μεγάλη τιμητική εκδήλωση στο διάλειμμα της παράστασης. Παρά τη θερμή υποδοχή, ο Τσέχοφ ένιωθε άβολα με τις τιμές, καθώς η υγεία του ήταν σε πολύ κρίσιμη κατάσταση.
Ο «Βυσσινόκηπος» ήταν το τελευταίο έργο του Τσέχοφ. Πέθανε λίγους μήνες μετά την πρεμιέρα, τον Ιούλιο του 1904, στη Γερμανία από φυματίωση. Η παράσταση όμως συνέχισε να παίζεται για δεκαετίες, καθιερώνοντας το έργο ως ένα από τα κορυφαία αριστουργήματα του 20ού αιώνα.
Trivia: Στην πρώτη εκείνη παράσταση, ο ήχος της «σπασμένης χορδής» (ένα διάσημο σκηνοθετικό εφέ του έργου που συμβολίζει το τέλος μιας εποχής) είχε δυσκολέψει πολύ τους τεχνικούς του θεάτρου μέχρι να βρουν πώς ακριβώς έπρεπε να ακούγεται!
